కొంటె కవి(త)

నిశ్శబ్దంగా ఉన్న గ్రంధాలయంలో ఒక పుస్తకాభిమాని పుస్తకాలు చదువుకుంటున్నాడు. అక్కడికి వచ్చింది ఒక మెరుపు తీగ లాంటి అందమయిన ముద్దుగుమ్మ. తనతో మాటకలపాలని ఇతని మనసు ఉర్రూతలూగుతోంది. ఛా నేను కవినయితే ఎంత బాగుండును అనుకున్నాడు? ఆమెని ఎలా అయినా పలకరించాలని తనకున్న పుస్తక జ్ఞానంతోనే ఒక తుంటరి కవితని అల్లేసాడు. ఆమె రాక ఇతనిలోని కొంటె కవిని మేల్కొలిపింది.

ఈనాడులో వసుంధరవా
ఆంధ్రజ్యోతిలో నవీనవా
ఆంధ్రభూమిలో వనితవా
అందాల వార్తలో చెలివా
నీ పేరు ఏమిటే జాబిలమ్మా
నీ ఊరు చెప్పవే కూనలమ్మా
నీ రాకతో నా లోకమే అందాల
అంబరాన ఊయలూగుచున్నది తూగుచున్నది

బొమ్మరిల్లు పొదల్లో పున్నాగ పువ్వువా
సన్నజాజి తీగవా సినీస్టారు దూతవా
బాలమిత్ర కథల్లో అందాల రాణివా
అందని గగనంలో సూర్య కిరణ మాలవా
సుస్వరాల మాలికల్లో యెండమూరి హారికవా
సుప్రభాత వెలుగువా చిత్రాంజలి జిలుగువా
బాలజ్యోతి సాధనవా ఆంధ్రప్రభకు హారతివా
చతురవా విపులవా అందమయిన కవితవా
తెలుపుమా ఓ మౌనమా పలుకుమా అంత బిడియమా

చల్లగాలి పిలుపులో స్వాతి వాన చినుకువా
సంతోషపు ధారవా ఆనందపు తీరువా
రవివర్మ చిత్రాలకు సాక్షివా
రవిచూడని కవి హృదయపు భావానివా
శివరంజని రాగమా రవళించే భావమా
రాగాల రాణివయిన కళ్యాణి రాగమా
స్వప్నలోక సుందరివా దివ్యలోక మంజరివా
చందమామ చెంతనుండు తారవా సితారవా
తెలుపుమా ఓ మౌనమా పలుకుమా అంత బిడియమా